اسناد مربوط به نابرابری در آموزش و پرورش در استرالیا را گزارش دهید

[ad_1]

گزارش اخیر منتشر شده توسط مرکز مطالعات بین المللی در سیستم های آموزشی در دانشگاه ویکتوریا در ملبورن بیشتر نابرابری فاحش اجتماعی در استرالیا و چگونگی تشدید آن توسط سیستم آموزشی را آشکار می کند.

فرصت آموزش در استرالیا ، 2020 شکافهای عمده ای در مهارتها و تواناییهای مهم بین کودکان از خانواده های فقیرتر ، کودکان با پیشینه محلی و کودکان از مناطق منطقه ای و دور از استرالیا نشان می دهد.

جلد جلوی فرصت های آموزشی در استرالیا ، گزارش 2020

این گزارش با استفاده از داده های منابع مختلف ، از جمله آزمون های بین المللی ، اطلاعات سرشماری و نظرسنجی های طولی ، نتایج آموزشی جوانان استرالیایی را بررسی می کند. این معیارها برای پیشرفت تحصیلی و سایر شاخص های کلیدی برای کودکانی که مدرسه را شروع می کنند ، تحصیلات خود را تا 24 سالگی می گذرانند ، اعمال می شود.

این گزارش بدون تلاش برای تجزیه و تحلیل دلایل نتایج ، نتیجه گیری می کند: “سیستم های آموزش و پرورش ما تحت نابرابری ها هستند. مهم نیست که شما چگونه درخواست می کنید ، از چه معیاری استفاده می کنید ، بخشهایی از جمعیت ما از دست رفته و عقب مانده اند. جوانان فقیرتر ، استرالیایی های بومی و دانش آموزان روستایی سطح بالای تحصیلات ناقص و نتایج فقیرتر را تجربه می کنند. برای این استرالیایی ها ، سیستم های ما به خوبی کار نمی کنند ، این مسئله سوال در مورد کیفیت آموزش و ظرفیت پاسخگویی به نیازهای همه جوانان استرالیایی است. “

در این گزارش از PISA (برنامه ارزیابی بین المللی دانشجویی) و برنامه ملی ارزیابی – سوادآموزی و سواد (NAPLAN) برای نتیجه گیری غیرقابل انتقاد در میان سایر اقدامات برای نتیجه گیری خود استفاده شده است. NAPLAN که توسط آخرین دولت فدرال حزب کارگران کوین رود و جولیا گیلارد تحمیل شده است ، یک رژیم آزمون پر خطر است که برنامه درسی را محدود می کند و می خواهد آموزش و پرورش مدرسه را با منافع شرکت سازگار کند. دانشگاهیان و آمار شناسان در مورد اعتبار و قابلیت اطمینان چنین آزمون هایی ، از جمله PISA ، تردیدهای قابل توجهی ایجاد کرده اند.

با این حال ، نتایج گزارش روشن است. آنها به تأثیر طولانی مدت سیستم آموزش دو لایه ای که نابرابری را در جوانان حفظ می کند ، اشاره می کنند. این گزارش خاطرنشان می کند: “مدارسی که در مناطق دور افتاده به جوامع محروم خدمت می کنند ، اغلب با کمبود معلم بیشتری روبرو هستند ، منابع آموزشی کمتری دارند و گاهی اوقات قادر به ارائه وسعت فرصت های یادگیری مشابه مدارس در مناطق ثروتمندتر یا در شهرهای بزرگ. “

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.